یک هفته قبل از انتخابات ؛ مصطفي را ديدم .مصطفي گفت:  احمدي نژاد قطعي است . در نظر سنجي ما ؛ احمدي نژاد حداقل دو برابر موسوي راي داره. مصطفی کارشناس يك موسسه نظر سنجي است.  اين موسسه در ده سال گذشته  پيش بيني هاي دقیقی داشته و مرجع همه سياسيون بوده .مصطفي مي گفت نتيجه باقي نظر سنجي ها ي كشور هم به كار ما نزديكه . به سوابق کارشناسی مصطفی و موسسه شان مطمئن بودم .همان روزها   به دعوت یکی از دوستان در جمعی از بزرگان اصلاح طلب حضور داشتم  . در حالی که بیشتر آنها به سختی خود را برای رای به میرحسین موسوی راضی می کردند یکی از آنها این سرشماری ها را عملیات روانی رقبا قلمداد کرد. البته نه دلیل آنرا ذکر کرد و نه نظر سنجی معتبر تری را ارائه نمود .

در همین ایام برادر خانم ما هم جلسه ای فامیلی برای بررسی اوضاع و مشاوره انتخاباتی ترتیب داد.بچه های او از قبل گفته بودند که بابا میخواهد نظرش را به ما تحمیل کند و با اکراه آمدند.جلسه جالبی بود .بزرگها همگی رایشان احمدی نژاد بود . جوانها نیمی بشدت میرحسین و نیمی به شدت احمدی نژاد.وقتی نظر سنجی های انجام شده در کشور مطرح شد مطابق انتظار هیچکدام از میر حسینی ها زیر بار نرفته و با اطمینان گفتند ما پیروزیم.در پایان با شوخی و در قلب جدی به محسن و فاطمه گفتم برای شکست هم جایی بگذارید چون جوان هستید و ممکن است در اثر شکست غیر منتظره دچار افسردگی مفرط شوید.

یک مسافرت  جالب در پیش روی داشتم . سفر مشهد . پسرها بدلیل امتحانات نمی توانستند بیایند و مادرشان هم به خاطر آنها . من ماندم و مادر و همشیره . ۱۷ خرداد سه تایی با خودروی شخصی بعد از نماز صبح عازم شدیم و ساعت ۶ بعد از ظهر به مشهد رسیدیم. برای سه روز هتل جا گرفته بودیم. فضای شهر مشهد به وضوح تبلیغاتی شده بود. یکی از دوستان مشهدی را دیدم او می گفت چند روز اول موج سبز مشهد را فرا گرفت ولی بعد به ازای هر ستاد سبز چند ستاد پرچم ایجاد شد و موج پرچم بر آن غلبه کرد. یک شب هم برای کنجکاوی با مادر و خواهرم تا ساعت یک و نیم شب در خیابانهای مشهد گشتیم . صحبت های دوست مشهدی به روشنی قابل مشاهده بود. ولی من بر این باور بودم که آنچه در خیابانها و ستاد ها میگذرد لزوما برابر با رای مردم نیست.اذهان مردم معمولا با تیلیغات انتخاباتی خیلی جابجا نمی شود.مردم با اعتقادات و نیازهایشان رای می دهند.

۲۰ خرداد از مشهد به سمت تهران حرکت کردیم البته از جاده شمال . سر راه از شهرهای چناران ِ قوچان ِ شیروان ِ بجنورد ِ آشخانه ِ گالیکش ِ مینودشت ِ آزادشهر ِ علی آباد ِ گرگان ِ کردکوی ِ بند گز ِ بهشهر و ساری هم عبور کردیم .فضای انتخاباتی در همه جا تقریبا یک شکل داشت .در خیابانها طرفدارها به شدت تبلیغ می کردند و تقریبا همه جا غلبه با اصول گرایان بود . اما کماکان بنده عقیده داشتم مردم فقط  آنها یی نیستند که در خیابانها هیجان آفرینی می کنند.مردم در واقع انبوه عظیمی از انسانهایی هستند که علاقه زیادی به هیجانات خیابانی نشان نمی دهند و در پای صندوق اعلام نظر می کنند.

نکته بسیار جالب این بود که رفتار طرفداران دو جناح بسیار خوب بود . به هیچ وجه نسبت به هم عصبانی و معترض نبودند. بر اساس وظیفه و سلیقه خود تلاش می کردند اما به هم احترام می گذاشتند.حق یکدیگر را محترم می شمردند و فقط گاهی به هم کنایه های انتخاباتی می انداختند.

پنج شنبه ۲۱ خرداد به تهران رسیدیم فردا باید تصمیم خود را با دادن رای اعلام می کردیم. در حالی که به شدت خسته بودم سری به محل کار زدم و بعد رفتم به منزل برای استراحت.

جمعه ۲۲ خرداد چند با به مسجد محل سر زدم خیلی شلوغ بود . من هم که اصلا حوصله صف ایستادن نداشتم. بلاخره یکی خبر داد که مدرسه محل هم صندوق رای داره و خلوت است .همرا ه با خانم به سرعت رفتیم مدرسه و ظرف یک ربع رای مان را دادیم .انگار که فتح الفتوح کرده ایم.

 وقتی شنیدم جمعه عصر و شب موسوی با تلویزیون های خارجی مصاحبه کرده و خود را پیروز انتخابات معرفی کرده متعجب شدم و برایم سوال پیش آمد که مگر موسوی از نتایج نظر سنجی ها خبر نداشته ؟ویا به آنها اعتماد ندارد؟آخه اگر اعتماد هم نداشته باشد که حقیقت عوض نمی شود .آخر مگر نظر سنجی معتبر دیگری به نفع ایشان نتیجه اعلام کرده که ایشان بر اساس آن اعلام پیروزی کرده ؟چرا من از آن بی خبرم؟

بررسي نتايج 38 نظر سنجي صدا و سيما و آنچه در انتخابات رخ داد

نتايج نظرسنجي سراسري 6 ارديبهشت

نتایج نظر سنجی مرکز پژوهش های مجلس از شهروندان تهرانی درباره انتخابات

آراي احمدي‌نژاد از مرز 63 درصد گذشت

موسسه نظرسنجی آمریكایی «تشكیك در انتخابات ایران» را بازی رقیب خواند

شاید ادامه داشته باشد